ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΦΩΤΙΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

«Τὴν πανεύφημον νύμφην Χριστοῦ ὑμνήσωμεν, Αἰκατερίναν τὴν θείαν καὶ πολιοῦχον Σινᾶ, τὴν βοήθειαν ἡμῶν καὶ ἀντίληψιν· ὅτι ἐφίμωσε λαμπρῶς, τοὺς κομψοὺς τῶν ἀσεβῶν, τοῦ Πνεύματος τῇ δυνάμει, καὶ νῦν ὡς Μάρτυς στεφθεῖσα, αἰτεῖται πᾶσι τὸ μέγα ἔλεος.»

 Πρόκειται για ένα από τα πιο δημοφιλή απολυτίκια, το οποίο αναφέρεται στη θεία χάρη της Αγίας Αικατερίνης πολιούχου του Σινά. Η Αγία, αφού "εφίμωσε" τους ασεβείς κατόπιν εστέφθη μάρτυρας και όλοι την παρακαλούν να τους παράσχει μεγάλη ευσπλαχνία.

 Οι κάτοικοι της Κρήνης, των περιχώρων αλλά και πολλοί επισκέπτες από μακρινούς προορισμούς αναζητούν παρηγοριά στον οίκο της Αγίας που βρίσκεται στην είσοδο του δημοτικού διαμερίσματος.

 Παρηγοριά στον πόνο και τη δυστυχία. Δόξα στην χαρά και στα αιτήματα που καταθέτουν γονυπετείς οι πιστοί.

 Πόσοι άνθρωποι κάθε ηλικίας εκατοντάδες χρόνια τώρα εναποθέτουν τις ελπίδες τους, το πόνο, και τα αιτήματα τους στην Χάρη της Αγίας; Κι αυτή, όπως αποδεικνύει η θεία χάρη της, δεν αφήνει απαρηγόρητο κανέναν. Απλώνει το χέρι και μεσιτεύει στην Παναγία και στο Χριστό για τους πιστούς. Για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη και προσκυνούν ζητώντας συγχώρεση και επούλωση των πληγών.

 Τα θαύματα της Αγίας είναι πολλά. Τόσα που κάνουν ακόμη και τους άπιστους να ασπαστούν την δύναμη και τη Χάρη της. Μέσω αυτών των θαυμάτων διαπιστώνουμε την δύναμη της Χριστιανικής Πίστης. Τη δύναμη που αναπτερώνει την ελπίδα για τα επίγεια και τον Ουράνιο Παράδεισο. Συγκίνηση προκαλεί το θαύμα της Αγίας που μας διηγηθήκαν πρόσφατα με αφορμή την εορτή της Αγίας Αικατερίνης. Η ιστορία που περιγράφεται πιο κάτω αφορά μια γυναίκα με καταγωγή την Κρήνη. Η γυναίκα σήμερα δεν βρίσκεται στην ζωή, αλλά οι συγγενείς φροντίζουν να την διαδώσουν δείχνοντας το Μεγαλείο της Αγίας.

Η γυναίκα είχε γεννηθεί στην Κρήνη στις 12 Δεκεμβρίου του 1928. Σε ηλικία τρεισήμισι ετών περνούσε την παιδική ασθένεια της ιλαράς κι ανέβασε 41 με 42 πυρετό. Οι γονείς της μην έχοντας πρόσβαση σε γιατρό κάλεσαν μια πρακτική ντόπια που τους έβαλε να ρίξουν στο παιδί πολύ ξίδι στον αυχένα και στο πίσω μέρος του κεφαλιού και γενικά σε όλο το κεφάλι. Το κοριτσάκι σε λίγες ώρες έχασε το φως. Ο πατέρας της πήγε τη μικρή Σεβαστία σε όλα τα νοσοκομεία των Τρικάλων, της Καρδίτσας, της Λάρισας όπου οι γιατροί τους παρέπεμψαν στο καλύτερο νοσοκομείο της τότε εποχής. Τον Ευαγγελισμό της Αθήνας. Εκεί, οι καλύτεροι γιατροί διέγνωσαν 100% τύφλωση εξαιτίας του ξυδιού που έκαψε το οπτικό της νεύρο. Μάλιστα, οι γιατροί τους συμβούλεψαν να μην φύγει σε γιατρούς του εξωτερικού γιατί δεν υπήρχε δυστυχώς καμιά ελπίδα βελτίωσης.

 Η μικρή Σεβαστία έκλαιγε γοερά γιατί φοβόταν το σκοτάδι. Επειδή αδυνατούσε να μετακινηθεί χτυπούσε πάνω στους τοίχους και σε έπιπλα που άφησαν πάνω της σημάδια για όλη της τη ζωή. Ο πιστός πατέρας της Δημήτριος πήρε την απόφαση να τάξει το παιδί του στην Αγία Αικατερίνη προκειμένου να το βοηθήσει. Πήρε τη φοβισμένη μικρούλα και αφού προσκύνησαν τη Θεία Χάρη της διανυκτέρευσαν το βράδυ στην εκκλησία. Τότε, μια λαμπάδα έπεσε και ξύπνησε τη μικρή. Και τότε έγινε το θαύμα!

Η μικρή Σεβαστία Κουτλή είδε το φως του κεριού και αφού το ακολούθησε πήρε από κάτω τη λαμπάδα και την έβαλε στο μανουάλι... Το φως που είδε εκείνο το βράδυ συνέχιζε να το βλέπει μέχρι το τέλος της ζωής. Βγήκε από το σκοτάδι στο φως,. Έβλεπε θείο φως, όπως εκείνη το περιέγραφε, και γύρω του διέκρινε τα αντικείμενα σαν σκιές. Κι έτσι έζησε φυσιολογικά τη ζωή της. Επέστρεψε στην αγκαλιά της μητέρας μόνη πλέον και όχι υποβασταζόμενη. Δεν ξαναχτύπησε ποτέ έκτοτε, έβοσκε τα ζώα έξω από το χωριό, μαγείρευε, αλώνιζε σιτάρι, έπαιρνε νερό από το πηγάδι που ήταν μακριά από το σπίτι της. Έκανε τα πάντα.

Η Αγία όμως της χάρισε και λίγη από τη σοφία και την καλοσύνη της. Μεγάλωσε τα μικρότερα αδέρφια της, ήταν ικανή σε μαθηματικές πράξεις παρότι δεν πήγε σχολείο, μάθαινε στα μικρότερα κορίτσια της γειτονιάς πως να πλένουν, να μαγειρεύουν, να πλέκουν ,να κεντάνε. Έπλεξε με χαρά την προίκα πολλών συνομιλήκων της, παρότι η ίδια γνώριζε ότι δεν επρόκειτο να παντρευτεί. Η γυναίκα αυτή πέθανε φέτος ανώδυνα, παρότι είχε καρκίνο του παγκρέατος. Τα τελευταία της λόγια προς τους δικούς της ήταν :

''Να δοξάζετε πάντα το Θεό και την Αγία Αικατερίνη γιατί είναι πραγματικά θαυματουργή. Αυτή μου έδωσε το λαμπερό φως κι έζησα αυτόνομη έως και σήμερα''.

Διαβάστε περισσότερα »

Δημοσιεύτηκε στην κατηγορία: ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΝΗ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Ο ιερός ναός της Αγίας Αικατερίνης, σύμφωνα με μαρτυρίες των γηραιότερων της περιοχής, χτίστηκε τον 18 αιώνα μ. Χ.

 Ευσεβείς Χριστιανοί Κρηνιώτες που είχαν την ευλογία να ζήσουν μέχρι τα εκατό τους χρόνια, ομολόγησαν ότι ο ναός υπήρχε ήδη από την εποχή των παππούδων τους.

Σύμφωνα με τις βάσιμες αυτές μαρτυρίες η ιστορία του ναού μπορεί να αναχθεί κάπου στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Ακριβώς πάνω από την είσοδο του ναού δεσπόζει η εικόνα της Αγίας που έχει υποστεί φθορές από το πέρασμα των ετών.

Η τεχνοτροπία της μπορεί να συνδεθεί με την εκκλησιαστική ζωγραφική του 18-19ου αιώνα. Η Κρήνη χαίρει μεγάλης ευλογίας της πανσόφου Αγίας Αικατερίνης την οποία και τιμάει με ευλάβεια και σεβασμό. Αξιοθαύμαστα γεγονότα έχουν συμβεί στην περιοχή όπου είναι χτισμένος ο Ιερός Ναός.

Ανηφορίζοντας το λόφο πίσω από το ναό οδηγείσαι στην τοποθεσία «Αγιανέρι».

 Εκεί θρυλείται πως ως εκ θαύματος άνοιξε ανάμεσα στα βράχια μια ρωγμή, με αποτέλεσμα να αναπηδήσει γάργαρο τρεχούμενο νερό από τότε έως και σήμερα. Λέγεται μάλιστα, πως πριν από πολλά χρόνια κάποιος λεπρός έπλυνε τις πληγές του με το Άγιο νερό και θεραπεύτηκε αμέσως. Ακριβώς δίπλα στην πηγή υπάρχει ένα δέντρο. Σ΄αυτό κάθε πιστός αφήνει ένα τάμα ή ένα δώρο στη χάρη της Μεγαλομάρτυρος Πανσόφου Αγίας Αικατερίνης.

Στο παρελθόν κοπέλες αφήναν τα μαντήλια τους και θεραπευόταν από τους πονοκεφάλους, νεόνυμφοι εναπόθεταν τα στέφανά τους όταν έβλεπαν πως ο γάμος τους κινδυνεύει, εγκυμονούσες γυναίκες έστελναν ένα προσωπικό τους αντικείμενο για να "κρατήσουν" το παιδί και γενικότερα ό, τι επιθυμούσε ο καθένας από τους πιστούς το ζητούσε. Αυτό συνεχίζεται ακόμη και στις μέρες μας, ιδιαιτέρως στην ονομαστική εορτή της Αγίας Αικατερίνης, όπου πλήθος κόσμου από διάφορες περιοχές της Θεσσαλίας κατακλύζει τον ιερό ναό.

 Η χάρη της όμως δεν σταματά εδώ. Βασιζόμενοι σε μαρτυρίες κατοίκων της Κρήνης οι οποίοι έβοσκαν τα ζώα τους εκεί κοντά, πληροφορούμαστε ότι πολλοί από αυτούς έβλεπαν την ολοζώντανη τη μορφή της Αγίας, η οποία ολόλαμπρη περπατούσε στο προαύλιο του ναού. Πολλές φορές άκουγαν μόνο τα βήματά της!

 Σύμφωνα με μια άλλη διήγηση των κατοίκων, γύρω στη δεκαετία του'50, μία νεαρή κοπέλα που καταγόταν από μακρινή περιοχή και έπασχε από μια ανίατη ασθένεια επισκέφτηκε σχεδόν λιπόθυμη τον ναό. Αφού προσκύνησε συνέβη κάτι παράξενο. Ο υψηλός της πυρετός εξαφανίστηκε κι εκείνη έφυγε χοροπηδώντας. Ένα τελευταίο περιστατικό αφορά την περίπτωση ενός μικρού κοριτσιού το οποίο είχε χάσει το φως (θα αναφερθούμε λεπτομερώς στο επόμενο άρθρο). Η επίσκεψη και η διανυκτέρευσή του στο ναό στάθηκε αρκετή να ξαναβρεί την όρασή του.

 Οι παραπάνω μαρτυρίες και πολλές άλλες τις οποίες γνωρίζουν οι κάτοικοι του χωριού, δεν αποτελούν καμία υπερβολή αφού πρόκειται για άτομα τα οποία επέδειξαν αληθινή πίστη και σεβασμό στην Αγία Αικατερίνη. Ευλογημένος κάθε χριστιανός που θα προσκυνήσει τη Θεία χάρη της.

Διαβάστε περισσότερα »

Δημοσιεύτηκε στην κατηγορία: ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ,ΙΣΤΟΡΙΑ,ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΗΝ ΚΡΗΝΗ, ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ!!

Μεγάλη Πέμπτη, πίστη στην παράδοση...

Βασική ασχολία των γυναικών της Κρήνης τη σημερινή ημέρα είναι η καθαριότητα  καθώς και το βάψιμο των αυγών (βάφουν πάντα κόκκινα αυγά για να τιμήσουμε την θυσία του Ιησού). Οι μανάδες ράβουν από ένα ρούχο των παιδιών για να έχουν υγεία , τα κουρεύουν για να μεγαλώσουν και περνούν σκουλαρίκια στα μικρά κοριτσάκια.

Η όλη διαδικασία γίνεται με ορισμένη εθιμοτυπία που την συναντούμε μονάχα στην Κρήνη.

 θρηνούν φύση και άνθρωποι

Πένθιμο και βουβό θα είναι το τοπίο απόψε και αύριο στην Εκκλησία του χωριού μας. Η συγκίνηση των πιστών για τη Σταύρωση και τα Πάθη του Κύριου θα είναι έκδηλη. Ο πόνος και η θλίψη θα κυριεύει τους Χριστιανούς που θα συρρέουν στο Ναό των Αγίων Θεοδώρων για να προσκυνήσουν το άχραντο Σώμα του Κυρίου.

Φύση και άνθρωποι θα θρηνούν για το θάνατο του Θεανθρώπου που θυσιάστηκε σηκώνοντας στις πλάτες του τις αμαρτίες του κόσμου.

Οι καμπάνες θα ηχούν πένθιμα ενώ στην Εκκλησία  θα βρίσκεται ο επιτάφιος έτοιμος να στολιστεί για να δεχτεί το Άγιο Σώμα.

Οι Επιτάφιοι Ύμνοι συγκινούν τον καθένα μας καθώς περιγράφουν τις σκηνές του μαρτυρικού θανάτου του Σωτήρα Χριστού.

Τα διδάγματα που μπορεί να αφομοιωθούν από τους Ύμνους όλης της Μ. Εβδομάδας είναι αρκετά, όπως εκείνο που αποτύπωσε στο χαρτί ο Καζαντζάκης:

«Ο μόνος δρόμος της Ανάστασης είναι η Σταύρωση».

Μέχρι αργά το βράδυ μετά τη λήξη της Θείας Λειτουργίας και την ανάγνωση των δώδεκα Ευαγγελίων, απλοί πιστοί, ως επί το πλείστον γυναίκες, παραμένουν στον Ιερό Ναό βοηθώντας στο στολισμό του Επιταφίου.

Θοδωρής Λακιάρας 

Διαβάστε περισσότερα »

Δημοσιεύτηκε στην κατηγορία: ΙΣΤΟΡΙΑ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΝΗΣ

Γεωγραφικά, η Κρήνη Τρικάλων εκτείνεται στα ανατολικά του Νομού Τρικάλων και ειδικότερα στο 25ο χιλιόμετρο της Εθνικής Οδού Τρικάλων-Λάρισας, σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από την Εθνική Οδό. Η συνολική έκταση του χωριού είναι 18.000 στρέμματα και έχει υψόμετρο 130 μέτρα. Συνορεύει ανατολικά με το Γριζάνο, δυτικά με την Οιχαλία, νότια με τον Κλοκοτό, νοτιοανατολικά με τη Φαρκαδόνα και βόρεια με το Αχλαδοχώρι. Πρόκειται για ένα από τα παλαιότερα κατοικίσιμα χωριά της ευρύτερης περιοχής. Το χωριό μαρτυρείται τουλάχιστον από τη βυζαντινή εποχή, γεγονός που επιβεβαιώνει και η ύπαρξη του βυζαντινού Ναού του Αγίου Νικολάου, ο οποίος κατά τις έρευνες υπλογίζεται οτι χτίστηκε περίπου το 1200 μ.Χ. Σημαντικότερες της χρονολογίας κτίσεως του ναού έχουν χαρακτηριστεί οι εικονογραφίες του και γενικότερα ο εσωτερικός του διάκοσμος, με την εικόνα του θαύματος του Αγίου Ευσταθίου να είναι η μοναδική που διασώζεται Πανελλαδικά. Κατά την Οθωμανική απογραφή του 1454-1455 μ.Χ.,η Κρήνη αναφερόταν στις τούρκικες απογραφές ως Βοστίδι, ήταν καταγεγραμμένη ως Κεφαλοχώρι και είχαν απογραφεί πληθυσμιακά 99 οικογένειες. Εκτός από το Βυζαντινό Ναό του Αγίου Νικολάου, η Κρήνη είναι μεστή από εκκλησίες και παρεκκλήσια. Σύντομα μπορούν να απαριθμηθούν: ο Ενοριακός Ναός των Αγίων Θεοδώρων που χτίστηκε το 1731 μ.Χ., το εξωκκλήσι των Αγίων Αναργύρων ( το οποίο και εορτάζεται την 1η Ιουλίου στο πανηγύρι του χωριού), η εκκλησία της Παναγίας, του Αγίου Αθανασίου και της Αγίας Αικατερίνης. Η Κρήνη περιβάλλεται από λόφους που δημιουργούν ένα φυσικό φρούριο προστατεύοντάς την από τους ψυχρούς χειμωνιάτικους βοριάδες και από το ζεστό καλοκαιρινό ήλιο. Στον περίβολο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, που βρίσκεται σ’ ένα λόφο ανατολικά της Κρήνης , υπάρχει εδώ και κάποια χρόνια ένα άνετο πάρκο με πανοραμική θέα τόσο του χωριού όσο και του κάμπου και στο οποίο μπορεί κάποιος να αναζητήσει λίγες στιγμές χαλάρωσης και ηρεμίας. Στην ανατολική είσοδο του χωριού και ακριβώς κάτω από το ροδώνα του Αγίου Νικολάου βρίσκεται η τοποθεσία «Πλάτανος» και η οποία οφείλει την ονομασία της σ’ έναν αιωνόβιο πλάτανο που υπήρχε εκεί μέχρι πριν από κάποια χρόνια. Στο ίδιο σημείο βρίσκεται και μια πετρόχτιστη βρύση με τρεχούμενο γάργαρο και πόσιμο νερό προερχόμενο από την υπόγεια πηγή του Ναού του Αγίου Νικολάου. Η βρύση, σε συνδυασμό με τα πλατάνια που την περιβάλλουν, δημιουργούν μια όαση δροσιάς και αναζωογόνησης στις καυτές ημέρες του καλοκαιριού. Από εκεί μπορεί κανείς να αγναντέψει όλο τον κάμπο της Κρήνης και αν η ατμόσφαιρα το επιτρέπει, μπορεί να δει ακόμη και τη Φαρκαδόνα, η οποία απέχει 12 χιλιόμετρα μακριά. Στο νότιο τμήμα απλώνεται ο κάμπος της Κρήνης συνολικής έκτασης 8.000 στρεμμάτων. Οι κάτοικοί της Κρήνης ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, που είναι η βασικότερη πηγή εσόδων τους. Στην Κρήνη δραστηριοποιείται και Πολιτιστικός Σύλλογος που απαριθμεί 200 μέλη, κυρίως νέους, και είναι ένας από τους πιο δραστήριους στην περιοχή. Ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται σήμερα στους 1090 κατοίκους.

Διαβάστε περισσότερα »

Δημοσιεύτηκε στην κατηγορία: ΙΣΤΟΡΙΑ

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ -ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΝΗ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Την παραμονή συνήθιζαν σχεδόν όλοι οι  άνδρες του χωριού  να  μαζεύονται στα καφενεία και  να παίζουν χαρτιά.

Μόλις έφθανε η 12η νυκτερινή ακριβώς ο νοματάρχης και οι κυνηγοί της περιοχής  με του­φεκιές ανήγγελλαν τον ερχομό του νέου έτους:

Το ίδιο βράδυ τα κορίτσια πάγαιναν και έκλεβαν νερό από ξένη τουλούμπα και νίβονταν. Το έκαναν  αυτό για να είναι γερές όλο το χρόνο. Να ζήσουν πολλά χρόνια, να γεράσουν. «Να βασιλέψουν τα μαλλιά τους».

Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς τα παιδιά μασκαρεύονταν, ζώνονταν με κουδούνια και ξεκινούσαν  παρέες-παρέες για τα κάλαντα του Αγίου Βασιλείου και τραγουδούσαν:

Άγιος Βασίλης έρχεται,  Γενάρης ξημερώνει. Βασίλη απούθεν έρχεσαι κι απούθε κατεβαίνεις; «Από το δάσκαλο έρχομαι, στην μάνα μου πηγαίνω. Κι αν έρχεσαι απ' το δάσκαλο, πες μας την άλφα βήτα.

Στην πατερίτσα ακούμπησε να πει την αλφαβήτα. Κι ή πατερίτσα ήταν χλωρή κι αμπόλιασε κλωνάρι, κλωνάρι, χρυσοκλώναρο, χρυσό κομποδιασμένο, που το κομπόδιασε ο Χριστός με το δεξί το χέρι.

Μερικά παιδιά τραγουδούσαν επίσης κι' αυτό το τραγούδι στα κάλαντα Πρωτοχρονιάς

ενώ στα χέρια τους βαστούσαν ένα χάρτινο καραβάκι που έβαζαν τα χρήματα:

Αρχιμηνιά κι αρχή χρονιά

κι αρχή καλός μας χρόνος

εκκλησιά με τ' άγιο Θρόνο.

Αρχή πού βγήκε ό Χριστός,

ο μέγας κι ο πνευματικός

στην γη να περπατήσει

και να μας καλοκαρδίσει.

Άγιος Βασίλης έρχεται

και δεν μας καταδέχεται

από  την Καισαρεία

συ 'σαι αρχόντισσα Κυρία.

Βαστάει εικόνα και χαρτί

Χαρτί  και καλαμάρι

δες εμέ το παλληκάρι.

Το καλαμάρι έγραφε,

την μοίρα μου την έλεγε

και το χαρτί μιλούσε

άσπρε μου, χρυσέ μου ήλιε.- Και του χρόνου.

Οι νοικοκυρές  αφού φίλευαν τα παιδιά γλυκά ή πίτες, τους έδιναν φιλοδώρημα και πήγαιναν στο αχούρι όπου τους μοίραζαν και τροφή για τα ζώα. Τα παιδιά αποθήκευαν τις ζωοτροφές στον μάλλινο «τρουβά» που βαστούσαν στον ώμο τους.

Την ημέρα αυτή έφτιαχναν και βασιλόπιττα. Έκαναν ζυμάρι σαν την κουλούρα και μέσα έβαζαν νόμισμα, ένα κομμάτι κλήμα, άχυρο ή χορταράκι, μια πετρούλα κι ένα σπόρο  καλαμποκιού.

Το μεσημέρι στο τραπέζι έκοβε  την βασιλόπιττα ό νοικοκύρης του σπιτιού. Κατ' αρχήν την έφερνε τρεις φορές γύρω στο ταψί, έπειτα την έκοβε σε κομμάτια και  έκανε το  μοί­ρασμα αυτών κατά σειράν ηλικίας σε όλα τα μέλη της οικογενείας. Έλεγαν και το εξής οι μεγαλύτεροι στους μικρότερους σαν αστείο: «Όποιος πετύχει το κλή­μα, θα έχει πολλά σταφύλια. Όποιος πετύχει την πετρούλα, θα είναι γερός όλον τον χρόνο σαν την πέτρα. Όποιος πετύχει το άχυρο ή το χόρτο θα έχει πολλά ζώα. Όποιος πετύχει το νόμισμα θα γίνει πλούσιος. Κι όποιος πετύχει το καλαμπόκι, αυτός θα πάει να το μαζέψει στο χωράφι.

Αν  στο  τραπέζι που έτρωγε  όλη η οικογένεια ερχόταν ένας ξένος δεν έπρεπε να πετύχει τίποτα από αυτά που είχε μέσα η βασιλόπιτα. Διότι αν πετύχαινε κάτι, όλη η περιουσία του σπιτιού, χάνονταν.

Αν πετύχαινε κάτι ήταν υποχρεωμένος να επιστρέψει το κομμάτι σε άτομο της οικογενείας.

Αυτήν την ημέρα έφτιαχναν και διάφορα  γλυκά για να περάσουν «γλυκά» όλον τον χρόνο. Πίστευαν επίσης  πως αν την ημέρα της Πρωτοχρονιάς  μάλωναν τ' αδέρφια, θα μάλωναν όλον τον χρόνο.

Το  βράδυ αυτό «βασίλευαν και τη φωτιά». Δηλαδή στο τζάκι έριχναν  πολλά ξύλα για  να καίει  ή φωτιά όλο το βράδυ. "Έξω πάλι μαζεύονται τα αγόρια  κάθε γειτονίας και άναβαν φωτιές στα βουνά. Έπαιρναν μία εικόνα, την περνούσαν επάνω από την φωτιά και εν συνεχεία πηδούσαν.

Το βράδυ γίνονταν και οι επισκέψεις σε κείνους που είχαν την ονομαστική τους εορτή, Στο  χωριό τις επισκέψεις τις έκαναν μόνον το  βράδυ και για κέρασμα προσφέρονταν λουκούμι, γλυκό καρπούζι, γλυκό κολοκύθι και γλυκό κυδώνι.

Καλή χρονιά σε όλο τον κόσμο με υγεία,ευτυχία χαρά και δημιουργία!!!!!!

Λακιάρας Θοδωρής.

Διαβάστε περισσότερα »

Δημοσιεύτηκε στην κατηγορία: ΙΣΤΟΡΙΑ

ΘΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΝΟΥΝ ...ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ 2011 Η ΚΡΗΝΗ ΕΧΑΣΕ ΜΕΣΑ ΣΕ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ 18% ΤΟΥ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ!!!

Ανατριχιαστικά είναι τα αποτελέσματα της απογραφής μόνιμου πληθυσμού που δόθηκαν στην δημοσιότητα και δείχνουν την Κρήνη Τρικάλων να χάνει μέσα σε μόλις δέκα χρόνια το 18% του πληθυσμού της, δηλαδή  περισσότερο από 161 κατοίκους.

Ακόμα και στη δεκαετία του ’40 , δεν είχε υπάρξει  τέτοια πληθυσμιακή απώλεια καθώς ούτε οι νεκροί από τον πόλεμο και την πείνα, ούτε οι νεκροί του Εμφυλίου, ούτε η φυγή των ηττημένων κομμουνιστών έφεραν τόση πληθυσμιακή απώλεια μέσα σε δέκα χρόνια.

Η αρχή έγινε στη προηγούμενη απογραφή το 2001 με τις δικαστικές διαμάχες του Δήμου Οιχαλίας που είχαν ως αποτέλεσμα  από τους 1020 μόνιμους κατοίκους που απογράφηκαν, να εγκριθούν τελικώς ότι πληρούν όλες τις προυποθέσεις οι 895. και τους απογραφείς να κινδυνεύσουν ακόμη και με ποινές.

Γι' αυτό λοιπόν κάποιοι πέρυσι φρόντισαν να φοβίσουν αυτούς που ασχολήθηκαν με την απογραφή, οι οποίοι έθεταν εκτός, όσους δεν έβρισκαν εκείνη τη στιγμή στο χωριό, αλλά και όσους ήταν στο χωριό και είχαν σχέση ή διέμεναν κατά διαστήματα και αλλού.

Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ατόμου, που έκανε την απογραφή και διέμενε εκείνη την περίοδο στην Κρήνη να μην καταφέρει τελικώς να απογραφεί, αλλά και άλλων κατοίκων που έλειπαν για ολιγοήμερες διακοπές ή υποχρεώσεις.

Όλα τα παραπάνω, η αμέλεια  αλλά και η κακή οργάνωση  έφεραν την Κρήνη μας σε πληθυσμιακά επίπεδα προ εκατονταετίας!!!

Ας δούμε όλες τις απογραφές του χωριού μας από το 1454 μέχρι και σήμερα:

-Στην Οθωμανική Απογραφή του 1454-

1455 ο πληθυσμός της Κρήνης (Βοστίδι)

 ανέρχονταν σε 99 οικογένειες.

-Το 1820 η Κρήνη είχε 21 πέτρινα σπίτια (εξαιρούνται οι καταυλισμοί και οι καλύβες)

-Το 1881 η Κρήνη είχε 473  μόνιμους κατοίκους

-Το 1920 η Κρήνη είχε 683 μόνιμους κατοίκους

-Το 1928 η Κρήνη είχε 758 μόνιμους κατοίκους

-Το 1940 η Κρήνη είχε 823 μόνιμους κατοίκους

-Το 1951 η Κρήνη είχε 977 μόνιμους κατοίκους

-Το 1961 η Κρήνη είχε 1037 μόνιμους κατοίκους

-Το 1981 η Κρήνη είχε 1052 μόνιμους κατοίκους

-Το 1991 η Κρήνη είχε 1042 μόνιμους κατοίκους

-Το 2001 η Κρήνη είχε 1020 μόνιμους κατοίκους (μετά από δικαστικές διαμάχες του Δήμου οι μόνιμοι κάτοικοι μειώθηκαν αδίκως στους 895)

*Το 2011 η Κρήνη λοιπόν σύμφωνα με την νέα απογραφή είχε 733 μόνιμους κατοίκους.

Διαβάστε περισσότερα »

Δημοσιεύτηκε στην κατηγορία: ΙΣΤΟΡΙΑ

Η παράδοση της χρήσεως αρχαίων Ελληνικών ονομάτων ως βαπτιστικών συνεχίζεται στην Κρήνη μέχρι την εποχή μας!!!

Η παράδοση της χρήσεως αρχαίων Ελληνικών ονομάτων ως βαπτιστικών συνεχίζεται στην Κρήνη μέχρι την εποχή μας. Ενδεικτικώς παρατίθεται κατωτέρω ένας  πίνακας με μερικά αρχαία ονόματα, ανδρών και γυναικών, τα οποία συναντούμε στο Χωριό σήμερα, κάποια εξ αυτών στην υπόλοιπη περιοχή σπανίζουν .Τα ονόματα των αρχαίων προγόνων, τα έδιναν οι συνήθως πεπαιδευμένοι ανάδοχοι οι οποίοι προσπαθούσαν να κρατήσουν ζωντανή την επαφή των συγχωριανών μας με το μακρινό παρελθόν, κάτι που θα ενίσχυε και την εθνική τους συνείδηση.

Αρχαία ονόματα ανδρών:

Επαμεινώνδας

Παρμενίων

Αρχέλαος

Σωκράτης

Αλκιβιάδης

Αριστείδης

Πηλεύς

Ευρύλοχος

Χαρίλαος

Ηρακλής

Οδυσσεύς

Αχιλλεύς

Ξάνθος

Ανδρόνικος

Αλέξανδρος

Ευριπίδης

Αριστοτέλης

Πολύκαρπος

Ευστάθιος

Διονύσιος

Νικηφόρος

Μύρων

Πολυχρόνης

Δημοσθένης

Ευθύμιος

Μιλτιάδης

Τηλέμαχος

Θεμιστοκλής

Αρχαία ονόματα Γυναικών:

Θεσσαλία

Αριάδνη

Ιφιγένεια

Μελπομένη

Πηνελόπη

Κρυσταλία

Ευσταθία

Ολυμπία

Θεανώ

Ανδρονίκη

Χαρίκλεια

Σοφία

Υγεία

Ευτυχία

Αρετή

Αφθονία

Θάλεια

Άρτεμις

Έλσα

Μερόπη

Ελπινίκη

Ευριδίκη

Αντιγόνη

Αθηνά

Ήλια

Ρωξάνη

Πολυξένη

Ανδρομάχη

Εριφύλη

Ευδοξία

Ερμιόνη

Καλλιόπη

Γαλάτεια

Ουρανία

Ναυσικά

Χρυσή

Ευφροσύνη

Λυδία

Μερόπη

Κλειώ

Σαπφώ

Αγλαϊα

Ευδοκία

Ευθαλία

Ασπασία

Κασσιανή

Ερατώ

Αλκμήνη

Δανάη

 κ.α.

Διαβάστε περισσότερα »

Δημοσιεύτηκε στην κατηγορία: ΙΣΤΟΡΙΑ